Líon alt a bhfuil an ghné seo luaite iontu: 21
Tá sé faighte amach ag a ghariníon, Máire Mac Conghail, go raibh a sin-seanathair, James O’Shea, a bhean chéile Minnie (Mary), a seanathair John P., agus Kathleen Frances, deirfiúr John P, lonnaithe in Birmingham tamall roimh dheireadh 1899 ··· Ligeadh James O’Shea, ‘compositor journeyman of Birmingham’ isteach in Otharlann Theach na mBocht, Western Road, Birmingham, ar 27 Nollaig 1899 agus fuair sé bás ann ar 28 Eanáir 1900 ··· Deich mbliana d’aois a bhí ag a hiníon Kathleen agus bhí cónaí orthu ag House Court, Bell Barn Road, Birmingham, agus cuairteoir darbh ainm Dennis Wilks sa teach acu oíche an Daonáirimh. Ar ball fuair Seán post i gcomhlacht iarnróid in Birmingham ··· Faoi mhí na Samhna 1909 bhí sé ina bhall de choiste na craoibhe. Timpeall an ama seo a casadh air Kitty Nic Caochlaoich (Kehilly), iníon feirmeora a bhí tagtha go Birmingham ó Chúilín an Ghabha, Dún Mánmhaí, Co ··· De réir Dhaonáireamh 1911 bhí sa teach ag 12 Upper Ryland Road, Birmingham: Mary O’Shea, baintreach a bhí 48 bliain d’aois, John P O’Shea, a mac, cléireach i gcomhlacht iarnróid, 23 bliain d’aois, agus cuairteoir Kitty/Kathleen Kehilly cléireach, a bhí 27 bliain d’aois
I ndeireadh báire shocraigh sé féin agus a theaghlach cur fúthu in Birmingham tuairim 1957-58 ··· Cara leis in Birmingham ba ea George Thomson [B8]
Chaith Ó Fiannachta seachtain in Birmingham ag cabhrú leis an eagarthóireacht agus scríobh dán molta ina dhiaidh sin (i gcló in Donn Bó agus dánta eile, 1977) ··· D’éag sé ar 3 Feabhra 1987 in Ospidéal Ollscoile Birmingham
Bhí Brian i bpríosún i mBirmingham ag an am ··· ‘In March Brian O’Higgins returned from Birmingham jail and this sparked off further rejoicing in the west of the county
Baill d’Eaglais na hÉireann ba ea é féin agus a mhuintir. Cháiligh sé mar dhochtúir in Ollscoil na Ríona in 1886 agus bhí ag obair in ospidéal in Birmingham sular thosaigh sé ag obair mar mháinlia cúnta in Ospidéal na Leanaí mBreoite i mBéal Feirste (The Hospital for Sick Children) in 1888
Birmingham); Eachtraí Gael, 1955 [1957] (Stories of the Gael le P.J.Dillon); Lann fada; a scéal féin arna aithris ag Triath Lann Fada, taoiseach Indeach dubhchosach, 1941 (Long Lance: autobiography of an Indian chief)
Bhí sé i Scoil na hOllscoile Caitlicí, Sráid Liosáin, Baile Átha Cliath, ar dtús agus chuaigh as sin go dtí an Edgbaston Oratory in Birmingham roimh dhul go hOllscoil Londan agus ansin go Christ Church in Oxford mar ar bhain sé MA amach agus mar a raibh sé ina uachtarán ar Chumann Newman
Thug sé an t-eolas eile seo ann: gur 52 a aois, gur gruaigeadóir é agus go raibh Gaeilge aige; 49 a bhí ag a bhean Margaret agus is i mBaile Átha Cliath a rugadh í agus bhí Gaeilge aici; sa teach ag 180 Sráid na Lobhar, Baile Átha Cliath, in aontíos leo bhí a mac Hugh (23) a rugadh i mBéal Feirste agus a raibh Gaeilge aige; a n-iníon Mary (20), a rugadh i mBirmingham agus a raibh Gaeilge aici; Arthur White (30), a gcliamhain, saighdiúir agus baintreach, ar Béarla amháin a bhí aige agus a iníonsan
B’as Birmingham dá athair James, taistealaí tráchtála, agus b’fhéidir gurbh as Droichead na Banna dá mháthair, Mary Anne Fate
I mí na Bealtaine cuireadh anonn go dtí Birmingham é agus ansin go Strangeways
Chaith sé tamaill in Coventry, Birmingham, Londain, Leeds agus Hull
Chaith sé sé mhí in Árainn, Inis Meáin agus Inis Oírr agus sé mhí eile ag obair ar láithreacha tógála i mBirmingham le hoileánaigh
Dhéanadh sé obair freisin ag feiseanna in Inis Ceithleann, Doire, Londain, Birmingham ..
Ach arís gabhadh é, mar gheall ar an ‘gcomhcheilg Ghearmáineach’ i mBealtaine 1918, agus chaith sé bliain nach mór i bpríosún i mBirmingham
Fógraíodh ag cruinniú poiblí 27 Nollaig 1883 é bheith sásta deontas £10 a thabhairt do Aontacht na Gaeilge chun scríobh na Gaeilge a spreagadh ach go n-íocfadh naonúr eile an tsuim chéanna. D’éag sé in Birmingham 5 Márta 1913. Níor phós sé riamh ná níor phós aon duine dá mhuintir ach deirfiúr amháin nach raibh aon sliocht uirthi
Birmingham); Lá samhraidh, 1938 (Summer’s day, dráma le Maura Molloy); An Tiarna Eadbhard, 1944 (Lord Edward, dráma le Christine Longford); An t-éan príosúin, 1944 (The jailbird le George Shiels); An Choróinn v
Chaith sé tamall maith i Sasana; deirtear sa nóta a chuir Cló Iar-Chonnachta amach lena chaiséad Máire Mhór gur fiche bliain ó 1935 amach a bhí sé ag obair in Birmingham
His own ultranationalism and open support for the prisoners’ cause both hardened theirs and the British government’s resolve, where a more neutral figure might have had more success in securing concessions.’ Ní mór a rá go raibh eolas maith agus taithí aige ar ghéibheannaigh, idir phoblachtaigh agus dhílseoirí, agus ar phríosúin agus gur trua do chás an phríosúnaigh a spreagadh chun cainte agus gnímh é ar a shon; chabhraigh sé chun Nicky Kelly a scaoileadh saor, bhí sé ina éarlamh ag Coiste Sheisear Birmingham, d’éirigh sé cairdiúil leis an ard-dílseoir Gusty Spence agus é i bpríosún go fóill, agus thugadh cuairt ar na deirfiúracha Nic Giolla Easpaig. Cuimhnítear ar a chuairteanna ar na heasláin agus ar na garanna a dhéanadh sé don strainséir
In Birmingham 27 Samhain 1921 a rugadh é
Bhí beartaithe aige dul le múinteoireacht ach d’éirigh sé as roimh chríochnú an chúrsa dó agus chaith ceithre bliana in Birmingham ag déanamh gach sórt oibre
probate to James Crowe of 36, Old Cross St, Birmingham, iron dealer, brother’)