Líon alt a bhfuil an ghné seo luaite iontu: 24
Do ‘Seán Mac Éinrigh ó Mhaigh Eo’ a thagraíonn Dubhghlas de hÍde[B4] in Mise agus an Connradh ··· Tá cuntas ag an gCraoibhín in Mise agus an Connradh ar an teannas a bhí ann maidir leis an gClár Dátheangach i 1905 idir an Conradh, na múinteoirí náisiúnta agus na bainisteoirí ar thaobh amháin agus an Bord Oideachais agus na cigirí ar an taobh eile
De na Lochlannaigh domsa agus dá bhrí sin ba doiligh liom an lucht sin a bhíodh seal mar oidí léinn agus eolais dúinne a dhul ar ceal, agus ní eile atá a fhios agamsa go maith, má mhaireann na fíor-Éireannaigh beo go mba mhór ab fhearrde an cine daonna.’ Baineann eagarfhocal an pháipéir leis an ‘ríscoláire’ agus ‘an Gaeilgeoir críochnaithe’ seo. Bhí sé ar dhuine de na scoláirí a chabhraigh leis an gCraoibhín agus é ag bréagnú a raibh ráite ag Mahaffy san fhianaise a thug sé os comhair an Choimisiúin um Oideachas Meánach in 1899 (Mise agus an Connradh)
In Mise agus an Connradh, 1937, agus é ag tagairt do mheath na teanga sa 19ú céad, deir Dubhghlas de hÍde[B4]: ‘Ní fheicim go raibh acht aon duine clúúil amháin ar ghoill an mí-ádh seo air; ba é sin an tArdeaspag Mac Héil, agus fairíor
Please go to http://www.ainm.ie/ for more information. 2010 Bhí an deartháir seo le hEoin Mac Néill[B4] ina rúnaí onórach ag Conradh na Gaeilge in 1898-9 ach ní thugann staraithe an Chonartha ná Dubhghlas de hÍde (in Mise agus an Connradh) aird air sa ról sin
Please go to http://www.ainm.ie/ for more information. 2010 ‘Ní raibh éinne, lena linn, a rinne níos mó ar a shlí féin chun Gaeilge a leathnú agus a shaothrú’, an meas a thug Dubhghlas de hÍde[B4] air in Mise agus an Connradh, 1937
Please go to http://www.ainm.ie/ for more information. 2010 In Proceedings of the Royal Irish Academy, 1883 (tuairisc an choiste) dúradh: ‘The late Mr Joseph O’Longan, as he was probably the last, so he was among the most distinguished of Irish scribes.’ ‘Fear nach raibh a shárú in Éirinn mar scríobhaí le peann’, a thug Dubhghlas de hÍde[B3] air in Mise agus an Connradh, 1937 ach áiríonn sé é i measc na scoláirí nach labhraíodh Gaeilge os ard agus ar ghluaiseacht acadúil amháin a theastaigh uathu
Deir de hÍde gur toghadh é 'ina rúinchléireach in éineacht le Eoin Mac Néill[q.v.]' ag cruinniú den Chonradh i Meán Fómhair 1893 (Mise agus an Conradh)
Dúirt An Craoibhín ina thaobh in Mise agus an Conradh: ‘Ní raibh oifigeach againn riamh do b’fhearr ná é.’Chabhraigh sé leis an bPiarsach nuair a bhí sé ag cur isteach ar phost eagarthóra in An Claidheamh Soluis agus chuaigh sé i mbannaí air cúpla babhta nuair a theastaigh airgead go géar chun Scoil Éanna a bhunú agus a choimeád ar siúl
“Ár Maecenas” a thugann an Craoibhín air in Mise agus an Conradh. Rugadh é i gCearnóg Mhuirfean, Baile Átha Cliath, ar 23 Deireadh Fómhair 1822
Deir an Craoibhín in Mise agus an Connradh: “Théadh sé abhaile gach tráthnóna chun an oíche a chaitheamh i measc a chuid leabhar ..
In Mise agus an Conradh deir an Craoibhín: “Bhí grá aige don Ghaeilge ach ní raibh aon bhlas de spiorad na náisiúntachta ann, sílim
Deir Breandán Ó Madagáin in An Ghaeilge i Luimneach 1700–1900 gur ag cuimhneamh ar a óige féin a bhí an Grádach nuair a scríobh sé, sa reámhrá a chuir sé le Toruigheacht Dhiarmuda agus Ghráinne in 1857, faoi na lámhscríbhinní a léití os ard i dtithe na bhfeirmeoirí nuair a bhíodh obair ar nós cardáil olla ar siúl nó ag tórraimh: “The writer has heard a man who never possessed a manuscript, nor heard of O’Flanagan’s publication, relate at the fireside the death of the sons of Uisneach without omitting one adventure, and in great part retaining the very words of the written versions”. Dúirt an Craoibhín in Mise agus an Conradh: “Bhí sé ag lasadh le grá don Ghaeilge, teanga do labhair sé óna óige, agus don tír”
Tá litir uaidh i gcló in Mise agus an Conradh ag tagairt do cheann de leabhair an Chraoibhín: “Tá cion agus meas air ag sean agus óg agus cuid de na seandaoine nár fhoghlaim riamh an Ghaeilge a léamh bheadh iontas ort chomh bréan díobh féin agus atá siad
Is dóigh le Fionnuala Uí Fhlannagáin gurbh é an fáth a ndearna an Craoibhin beag is fiú den Lóchánach in Mise agus an Connradh, 1931 é bheith claonta ina aghaidh toisc a chaidrimh féin ar an Ruiséalach. Tháinig sé abhaile go hÉirinn cúpla lá sular bunaíodh Conradh na Gaeilge agus bhí ar an mbeagán a bhí sa láthair 31 Iúil 1893
Please go to http://www.ainm.ie/ for more information. 2010 ‘An fear ba bhinne Gaeilge dár chuala mé riamh’, a dúirt an Craoibhín in Mise agus an Connradh i dtaobh an chlódóra seo a bhí ar dhuine de bhunaitheoirí Chonradh na Gaeilge. Feirmeoir i bhFaill na Muc (dar le Inniu, 13 Meán Fómhair 1957) i gceantar Bhéal an Dá Chab, Co
Tuairimíonn Risteárd Ó Glaisne in Dúbhglas de hÍde (1860–1949): ceannródaí cultúrtha 1860–1910, 1991 gurbh i ngeall ar pholaitíocht Uí Mhaolruanaidh nár luaigh an Craoibhín fiú a ainm in Mise agus an Conradh
B’fhéidir saothar dírbheathaisnéisiúil a thabhairt ar Mise agus an Connradh, [1933] agus ar Mo thurus go hAmerice, 1937
Ní luann an Craoibhín an bráthair óg in Mise agus an Conradh agus níl tagairt dó ag a bheathaisnéisithe. Fuair sé cabhair arís ó Eoin Mac Néill agus é i mbun a mhórshaothair, Aids to Irish composition, 1907. Ar feadh trí bliana, ó 1904 go 1906, bhí sé ag múineadh i scoil na mBráithre i Sráid Sexton, Luimneach, agus tamall gairid ansin i Loch Garman
Is dó an tagairt atá ag an gCraoibhín in Mise agus an Connradh: ‘Lúnasa 4...
Deir Declan Kiberd (Synge and the Irish language) gurbh é Murphy an sadhsóir a scríobh litir uair in The Irish Times ag lochtú leabhairíní beaga Gaeilge Chumann Buanchoimeádta na Gaeilge; ‘iarracht ar iad a mharbhú agus a mhúchadh’, mar a dúirt de hÍde[q.v.] in Mise agus an Connradh
Tugann de hÍde le chéile in Mise agus an Conradh clann Diolúin, an drámaíocht, an pholaitíocht agus cúrsaí na Gaeilge: ‘Do bhí mo bhaile féin, Bealach an Doirín, ag déanamh go maith
Ganntanas airgid faoi deara an laghdú a rinneadh ar líon na dtimirí. Sa leathanach deiridh de Mise agus an Connradh cuireann Dubhghlas de hÍde[q.v.] síos ar an iarracht a bhí ar siúl ar son na teanga ina bhaile féin
In Aibreán 1905 bhí sé ar dhuine den toscaireacht, in éineacht le Eoin Mac Néill[q.v.] agus Máire de Buitléar[B1], chuig cruinniú de Chumann na nArdmháistrí Caitliceacha d’fhonn tathant orthu a cearta a bhaint amach don Ghaeilge sna meánscoileanna (Dubhghlas de hÍde, Mise agus an Connradh, 1937). Bhí ag teip ar a shláinte nuair a d’éirigh sé as obair timpeall Bhealtaine 1925
Luann de hÍde[B4] in Mise agus an Connradh (lch 70) go raibh ‘P.S